tag:blogger.com,1999:blog-82985232075924328792011-06-07T02:19:47.226-07:00... na pytanie dlaczego, ktoś ważny kiedyś rzekł "spójrz jaka ona malutka" i choć znam mniejsze, to była prawda. Tułając się po świece pasikonikiem trzeba być.... ... a tourmaline... bo magnetyczny, bo przeróżny, bo popiołu z ognia?tourmalinehttp://www.blogger.com/profile/13150790581811343225noreply@blogger.comBlogger11100tag:blogger.com,1999:blog-8298523207592432879.post-41768790860419886342011-06-07T02:08:00.000-07:002011-06-07T02:10:04.496-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-cCiDLy3rDko/Te3qtOP2LEI/AAAAAAAAACk/eZ8Rjwp6yZQ/s1600/pasikonik.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="214" src="http://1.bp.blogspot.com/-cCiDLy3rDko/Te3qtOP2LEI/AAAAAAAAACk/eZ8Rjwp6yZQ/s320/pasikonik.jpg" width="320" /></a>Tyle już razy zabierałam się do pisania i tyle samo razy rezygnowałam, taki to już koziorożcowo- pasikonikowy słomiany zapał. W liceum miałam napisać książkę ale skończyło się na jednym rozdziale za który młodsza siostra dostała lufę, bo polonistka jeszcze nie wiedziała z jakiej książki to jest ale jak nic plagiat. Pochłeptało, ale chyba niedostatecznie. A potem studia i dwie inne książki- te oficjalne, te z których rodzice są dumni. Minął szmat czasu, nastała era blogasków, o wszystkim, o niczym, każdy może ale nie każdy chce. Ja na przykład nadal nie wiem, ale jakoś dobrze mi z tym niezdecydowaniem w życiu. Dziś jestem tym pasikonikiem a jutro już zupełnie innym. W tym elokwentnym niezdecydowaniu jest turmalinowy urok... raz tak a raz inaczej, zależy z której strony spojrzeć. Za to mnie kochają i za to nienawidzą. Butnie?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8298523207592432879-4176879086041988634?l=pasikonik.blogspot.com' alt='' /></div>tourmalinehttp://www.blogger.com/profile/13150790581811343225noreply@blogger.com0